Οι διαστάσεις του φορτίου,το βάρος του, αλλά και ο αποθηκευτικός του χώρος, πρέπει να είναι ξεκάθαρα.
Προσοχή: δεν πρέπει να μπερδεύουμε την «υπολειμματική» με την «ανυψωτική» ικανότητα.
Με τα πρόσθετα εξαρτήματα, αλλάζουν ολοκληρωτικά τα δεδομένα της ανύψωσης.
Πιο αποδοτικά τα καινούργια κλαρκ, αλλά περισσότερο οικονομικά τα μεταχειρισμένα.
Δε θέλει και πολύ μυαλό για να αντιληφθεί κανείς πως το τρίπτυχο της επιτυχίας εδώ καθορίζεται από συγκεκριμένους & αυτονόητους παράγοντες, όπως το βάρος των φορτίων, το ύψος τοποθέτησης και η μάζα του προϊόντος.
Κλειδί εδώ, σε πρώτη φάση λοιπόν είναι το κέντρο φορτίου. Όπου «κέντρο φορτίου» εσύ μπορείς να κάνεις εικόνα την οριζόντια απόσταση που καλύπτει τον χώρο από το κέντρο βάρους του φορτίου μέχρι το κατακόρυφο σημείο του «πιρουνιού» του περονοφόρου και η οποία υπολογίζεται σε χιλιοστά.
Αυτό, διότι ο εν λόγω παράγοντας πρόκειται να καθορίσει όλη την πορεία των εργασιών, με το διάγραμμα στα δεδομένα φόρτωσης του εκάστοτε κλαρκ να μας ενημερώνει συνακόλουθα λεπτομερώς αναφορικά με το βάρος που μπορεί να σηκώσει το μηχάνημα σε διάφορες συνθήκες - δηλαδή σε διαφορετικά ύψη και με διαφορετικό κέντρο φορτίου.
Για να το εξηγήσουμε με τον πλέον απλό τρόπο, φαντάσου το ως εξής: όσο αυξάνεται το ύψος του σημείου στο οποίο θέλουμε να τοποθετήσουμε το φορτίο (π.χ. από το χαμηλότερο προς το ψηλότερο ράφι), τόσο μειώνεται το βάρος που μπορεί να αντέξει το περονοφόρο.
Ομοίως, το ίδιο ενδέχεται να συμβεί όμως και αν μετακινηθεί το κέντρο φορτίου ή αν αλλάξουν π.χ. η μορφή του φορτίου, το μήκος των πιρουνιών κλπ.
Προσοχή: δεν πρέπει να μπερδεύουμε την «υπολειμματική» με την «ανυψωτική» ικανότητα
Για να βγάλουν περισσότερα νόημα οι προαναφερθείσες πληροφορίες, πάντως, απαραίτητο είναι να διευκρινίσουμε κάποιους όρους που στον κλάδο των περονοφόρων συναντώνται αρκετά συχνά.
Έτσι, για αρχή, έχουμε την ονομαστική ή ανυψωτική ικανότητα, ήτοι το μεγαλύτερο δυνατό βάρος που μπορεί να σηκώσει σε ένα συγκεκριμένο ύψος το περονοφόρο και με το κέντρο φορτίου του να βρίσκεται σε προμελετημένο σημείο.
Στο σενάριο όμως που, όπως προαναφέρθηκε, μεταβληθεί το κέντρο φορτίου ή μεταφερθεί το φορτίο σε μεγαλύτερο ύψος, τότε η ανυψωτική ικανότητα του περονοφόρου επίσης θα αλλάξει. Κατ΄ επέκταση εδώ έχουμε να κάνουμε με την υπολειμματική του ικανότητα, η οποία κατά βάση είναι μειωμένη σε σχέση με την ονομαστική.
Ολοκληρώνοντας, κρίνεται απαραίτητο να γνωρίζουμε αμφότερα τα παραπάνω στοιχεία στο κλαρκ, ούτως ώστε να είμαστε καλυμμένοι στον τομέα της ασφάλειας.
Με τα πρόσθετα εξαρτήματα, αλλάζουν ολοκληρωτικά τα δεδομένα της ανύψωσης
Μολονότι δεν υπάρχουν θέσφατα, ορισμένοι κανόνες στην αγορά των περονοφόρων κρίνονται δεδομένα ως αδιαπραγμάτευτοι.
Τοιουτοτρόπως:
- Υπολογίζουμε πάντοτε ποιο μπορεί να είναι το μεγαλύτερο σε διαστάσεις φορτίο που θα χρειαστεί να μετακινήσουμε, μιας και από την χωρητικότητα του τελευταίου καθορίζεται το κέντρο φορτίου.
- Δεν υπερφορτώνουμε το κλαρκ.
- Υψομετρικά, ενδείκνυται να υπολογίζουμε το σημείο του χώρου τοποθέτησης που μας ενδιαφέρει με μια απόκλιση 200-250 χιλιοστών προς τα πάνω.
Και από εκεί και πέρα έχουμε τα προσαρτήματα. Τα οποία προσαρτήματα παρεμπιπτόντως δεν προστίθενται κατά βούληση, καθώς αφενός το βάρος τους θα «κοστίσει» στην ικανότητα ανύψωσης, αφετέρου η παρουσία τους χωροταξικά θα μετατοπίσει το κέντρο φορτίου.
Πιο αποδοτικά τα καινούργια κλαρκ, αλλά περισσότερο οικονομικά τα μεταχειρισμένα
«Και στο κομμάτι της αγοράς, τι ισχύει;», θα μπορούσε κάλλιστα να αναρωτηθεί κάποιος. Βασικά, εφόσον θέλουμε να είμαστε συνεπείς, εδώ ισχύει ό,τι και σε κάθε άλλο τομέα. Κοινώς, το μεταχειρισμένο κλαρκ είναι πιο οικονομικό, ενώ το καινούργιο είναι πιο αποδοτικό.
Οπότε το ζήτημα είναι για τι είδους δουλειά το χρειάζεσαι. Αν, φερειπείν, το περονοφόρο προορίζεται για συστηματικές εργασίες, τότε θα επιλέξεις το καινούργιο που σου βγάζει περισσότερες ώρες δουλειάς και με εγγύηση που κυμαίνεται στα 1-3 χρόνια - πράγμα που σημαίνει ότι στο διάστημα αυτό δε θα χρειαστούν περιττές δαπάνες πάνω στο service συντήρησης ή αποκατάστασης.
Αντίστοιχα, με το μεταχειρισμένο κλαρκ επιλέγεις μια λιγότερο δαπανηρή λύση, στα όρια του 50%, ως προς το κόστος αγοράς, που την ίδια ώρα όμως, σύμφωνα με τους εμπειρογνώμονες, δεν είναι σε θέση να βγάζει πάνω από 4 ώρες δουλειάς σε ημερήσια βάση.
Ακόμα χειρότερα δε, με το μεταχειρισμένο οφείλεις να λάβεις υπόψη σου το επίπεδο φθοράς που έχει ενδεχομένως υποστεί ή το παρατεταμένο χρονικό διάστημα που έχει μείνει ανενεργό, πράγμα που ενδέχεται να αλλάξει ακόμα και τα οικονομικά δεδομένα – διότι αν το μεταχειρισμένο σού βγάλει προβλήματα, τότε ίσως να είναι προτιμότερο το καινούργιο που έχει ως ατού του την εγγύηση.
