| Ο έλεγχος της υποστροφής |
Διαβάστηκε από 1040 αναγνώστες
|
|
|
|
|
|
| Υποστρέφοντας με ασφάλεια |
|
Η γνώση του ελέγχου των διαφόρων τάσεων του οχήματος (υποστροφή ή υπερστροφή), σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, θεωρείται επιβεβλημένη για έναν οδηγό. Πόσοι όμως πραγματικά γνωρίζουν, πώς να αντιδράσουν σε αυτές;
Όλα τα οχήματα είναι σε θέση να εμφανίσουν συγκεκριμένες τάσεις αποσταθεροποίησης κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες κίνησης. Αυτό μεταφράζεται με την απώλεια πρόσφυσης ενός ή περισσοτέρων τροχών έως και την ακραία περίπτωση της ανατροπής. Μια από τις χαρακτηριστικότερες "αντιδράσεις" που εμφανίζει ένα αυτοκίνητο, είναι αυτή της υποστροφής όταν και, κατά τη διάρκεια μιας στροφής, το εμπρόσθιο τμήμα του οχήματος "παραδίδεται στις ορέξεις" της φυγόκεντρού δυνάμεως και τείνει να μετακινηθεί προς το εξωτερικό μέρος αυτής. Οι κατευθυντήριοι (εμπρόσθιοι) τροχοί χάνουν τη πρόσφυσή τους και, στην περίπτωση που η ταχύτητα του οχήματος είναι κατά πολύ υψηλότερη από την επιβεβλημένη, τότε το όχημα θα βγει εκτός δρόμου, με όλες τις συνέπειες που μπορεί να επιφέρει κάτι τέτοιο. Στην περίπτωση των επαγγελματικών οχημάτων, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως, πέραν των ζημιών που μπορεί να προκληθούν στο όχημα αλλά και του τραυματισμού των επιβατών, στο κόστος πρέπει να συνυπολογίσουμε και τυχόν ζημιές στο φορτίο.
Οδόστρωμα και υποστροφή
Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς, η απώλεια πρόσφυσης των εμπρόσθιων τροχών (στην περίπτωση της υποστροφής) είναι απόλυτα συνυφασμένη με την ποιότητα του οδοστρώματος, αλλά και τις καιρικές συνθήκες (βρεγμένο οδόστρωμα, χιόνι, πάγος κ.λ.π.). Σε κάθε περίπτωση, ο οδηγός οφείλει να έχει ανιχνεύσει τυχόν "προειδοποιήσεις" από το όχημά του, πως η πρόσφυση των ελαστικών είναι στο όριο, αλλά και να χρησιμοποιήσει την εμπειρία του. Φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την κοινή λογική, που επιτάσσει να κινούμαστε με μικρότερες ταχύτητες και χωρίς απότομους ελιγμούς σε δρόμους ή συνθήκες με μειωμένα περιθώρια πρόσφυσης.
Τα στάδια της υποστροφής και ο έλεγχός τους
Κατά βάση, η υποστροφή δεν είναι μια επικίνδυνη αντίδραση του αυτοκινήτου και ο οδηγός είναι σε θέση να την ελέγξει εύκολα. Αυτό όμως προϋποθέτει, πως η εκδήλωσή της δεν έχει προκληθεί από ιδιαίτερα υψηλή ταχύτητα κίνησης, καθώς επίσης και πως ο οδηγός γνωρίζει τι πρέπει να κάνει, για να βοηθήσει τους εμπρόσθιους τροχούς να αποκτήσουν και πάλι την πρόσφυσή τους.
Ας δούμε λοιπόν, ποια είναι τα στάδια εκδήλωσης της υποστροφής και πώς πρέπει να αντιδράσει ανάλογα ο οδηγός:
|
|
1ο στάδιο
Οι εμπρός τροχοί χάνουν την πρόσφυσή τους και το όχημα παρεκκλίνει της πορείας του. Σε αυτή τη φάση, ο οδηγός οφείλει να διατηρήσει σταθερό το τιμόνι και σταδιακά να μειώσει την πίεση στο πεντάλ του γκαζιού.
|
|
2ο στάδιο
Οι τροχοί έχουν επανακτήσει μέρος της πρόσφυσής τους. Ο οδηγός συνεχίζει να διατηρεί σταθερό το τιμόνι και ελέγχει αν χρειάζεται κάποιος ελιγμός. Παράλληλα, μειώνει ελαφρά ακόμα περισσότερο την πίεση στο πεντάλ του γκαζιού.
|
|
3ο στάδιο
Οι τροχοί έχουν ανακτήσει την πρόσφυσή τους. Ο οδηγός διορθώνει την πορεία του οχήματος και διατηρεί σταθερό το γκάζι κατά την έξοδο από τη στροφή ή φρενάρει, προκειμένου να ακινητοποιήσει το όχημα.
|
| Οι αθέατοι "συνοδηγοί" |
|
|
| Το ESP είναι ένα από τα πιο σύγχρονα μέσα ενεργητικής ασφάλειας καθώς διακόπτει άμεσα την τάση του αυτοκινήτου να “φύγει” από την επιλεγμένη πορεία του.
|
Τα σύγχρονα αυτοκίνητα (επαγγελματικά ή μη) εξοπλίζονται πλέον με διάφορα συστήματα ελέγχου της ευστάθειας του οχήματος, που στόχος της λειτουργίας τους είναι να συμβάλλουν τα μέγιστα στη διατήρηση της -προεπιλεγμένης από τον οδηγό- πορείας σε έκτακτη ανάγκη. Σημαντικότερο όλων είναι το ESP (Electronic Stability Program), που αναλαμβάνει να μεταβάλει το ποσοστό της ροπής του κινητήρα που μεταφέρεται σε κάθε τροχό ή άξονα ξεχωριστά, προκειμένου να μην επιτρέψει στους τροχούς να χάσουν την πρόσφυσή τους. Παράλληλα, και σε συνεργασία με το ABS, το ESP αναλαμβάνει την επιβράδυνση κάποιων τροχών, προκειμένου να ελέγξει τις όποιες τάσεις υποστροφής (ή υπερστροφής) και να τις εξαλείψει εν τη γενέσει τους. Μπορεί τα προαναφερθέντα συστήματα στην πράξη να προσφέρουν τεράστια βοήθεια ακόμα και στους πιο άπειρους και "άτσαλους" οδηγούς, ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε, πως σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται από μόνα τους να αποσοβήσουν κάποια έξοδο από το δρόμο… Σε αυτό, την πρωταρχική ευθύνη τη φέρει ο οδηγός και αυτός θα κληθεί να πραγματοποιήσει το μεγαλύτερο μέρος των απαιτούμενων διορθώσεων στην πορεία του οχήματος.
|
|
|
|
|
|
|
