ΕΚΘΕΣΗ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ Βαρέα Επαγγελματικά
Τιμές Επαγγελματικών Μηχανή Αναζήτησης
Τιμές με Leasing
LIVE: κίνηση στους δρόμους

Ηλεκτροκίνηση: Τα λεωφορεία είναι έτοιμα – οι χώρες της ΕΕ όμως όχι!

2.686 Επισκέψεις στο άρθρο (5/1/2026)
Ηλεκτροκίνηση: Τα λεωφορεία είναι έτοιμα – οι χώρες της ΕΕ όμως όχι!

Ηλεκτροκίνηση: Τα λεωφορεία είναι έτοιμα – οι χώρες της ΕΕ όμως όχι!

Τα δεδομένα & οι προβλέψεις εν έτει 2026.
Εφικτός ο στόχος της πλήρους ηλεκτροκίνησης για τα αστικά - όχι όμως και για τα τουριστικά - οχήματα, μέχρι το 2030.
Οι προτάσεις & οι προβληματισμοί των ειδικών – Η σύγκριση με την περίπτωση της Κίνας.
Τεράστια η ανάγκη να συνδυαστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς: κυβερνήσεις, κατασκευαστές & επιχειρήσεις logistics.

PRO.autotriti Team

Στον απόηχο του Busworld Europe 2025, οι συζητήσεις γύρω από το παρόν & το μέλλον της ευρωπαϊκής βιομηχανίας λεωφορείων όλο και πληθαίνουν. Τα ερωτήματα; Πολλά… Τα αδιέξοδα; Ακόμη περισσότερα… Και οι λύσεις; Υπό συζήτηση, απόρροια του σημείου καμπής στο οποίο έχει περιέλθει πλέον ο κλάδος.
Για να το θέσουμε κομψά, το μόνο δεδομένο είναι ένα: αν και τα οχήματα είναι έτοιμα (σ.σ. τα λεωφορεία BEV με αυτονομία 500 χλμ. είναι ήδη εφικτά), όλα τα υπόλοιπα «συστατικά» μοιάζουν να υστερούν. Όπου «συστατικά», στην προκειμένη περίπτωση προφανώς εννοούμε τα δίκτυα φόρτισης, τις αποθήκες, τη χρηματοδότηση, το συντονισμό κ.ο.κ.
Ή τουλάχιστον αυτή είναι η εκτίμηση της αμερικάνικης εταιρείας συμβούλων επιχειρήσεων, Frost & Sullivan, καθώς και άλλων εμπειρογνωμόνων, αναφορικά με το σκέλος της ευρωπαϊκής αγοράς.     
 

Τα δεδομένα & οι προβλέψεις εν έτει 2026

Από το 2023 πάντως, όταν τα αστικά λεωφορεία με μπαταρία (BEV) ξεπέρασαν για πρώτη φορά σε πωλήσεις τα πετρελαιοκίνητα στην Ευρώπη, έχουν μεσολαβήσει πολλές εξελίξεις – με το μέλλον να προδιαγράφεται αινιγματικό.
Κι αυτό, γιατί ο στόχος (σ.σ. αλλά και η πρόβλεψη της Frost & Sullivan) που θέλει τα αστικά λεωφορεία να κινούνται με εναλλακτικά καύσιμα σε ποσοστό 90% στα εδάφη της ΕΕ μέχρι το 2030 φαντάζει ανέφικτος – το 74% μοιάζει πιο πιθανό.
Ομοίως, σε ό,τι έχει να κάνει με τα τουριστικά/υπεραστικά οχήματα, τα βασικά εμπόδια είναι πολύ συγκεκριμένα: περιορισμένη αυτονομία & ελλείψεις στη φόρτιση. Όσο για το υδρογόνο; Ναι μεν σε τεχνικό επίπεδο είναι έτοιμο, αλλά την ίδια ώρα είναι πολύ δαπανηρό ως προς την παραγωγή & τη λειτουργία του.  
«Το σημείο καμπής έχει φτάσει – αλλά ολόκληρο το οικοσύστημα χρειάζεται ακόμα υποστήριξη. Χωρίς υποδομές και δίκαιες τιμές ενέργειας, ο στόχος του 90% σε πωλήσεις μηδενικών εκπομπών έως το 2030 θα είναι ανέφικτος», δήλωσε σχετικά ο Mundan Dinadayalan της Frost & Sullivan.
 

Εφικτός ο στόχος της πλήρους ηλεκτροκίνησης για τα αστικά - όχι όμως και για τα τουριστικά - οχήματα, μέχρι το 2030

Αναφορικά με το διαχωρισμό ανάμεσα στα αστικά και στα τουριστικά οχήματα, τώρα, οι εκτιμήσεις διαφέρουν. Αυτό διότι, ενώ η ηλεκτροκίνηση στα λεωφορεία που κινούνται εντός του αστικού ιστού μοιάζει να κινείται σε καλούς ρυθμούς (σ.σ. «φλερτάροντας» με το στόχο του 100% μέχρι το τέλος της τρέχουσας δεκαετίας, αρκεί οι πόλεις να αναπτυχθούν & να χρηματοδοτηθούν κατά το δοκούν), την ίδια ώρα οι ανάλογες υποδομές στον κλάδο των πούλμαν πάσχουν.
Με την υδρογονοκίνηση εξάλλου, δεδομένο πρέπει να θεωρείται πως το κόστος καυσίμου εδώ δεν ευνοεί τέτοια επιχειρηματικά projects, χώρια που απειλούνται και οι ισότιμοι όροι ανταγωνισμού.
 

Οι προτάσεις & οι προβληματισμοί των ειδικών – Η σύγκριση με την περίπτωση της Κίνας

«Γιατί τα δεδομένα συνεπώς δεν είναι πιο αισιόδοξα;», θα μπορούσε κάλλιστα να αναρωτηθεί κανείς. Η απάντηση εδώ, καλώς ή κακώς, δε σχετίζεται μόνο με έναν τομέα, αλλά με έναν συνδυασμό προβλημάτων που συνοψίζονται μέσες άκρες σε παράγοντες όπως:
- Το υψηλό κόστος αγοράς ηλεκτρικών λεωφορείων.
- Η αργή πρόοδος σχετικά με την ανάπτυξη των μπαταριών στην «Γηραιά Ήπειρο» (σε σύγκριση π.χ. με την Κίνα).
- Και οι ελλείψεις σε υποδομές γρήγορης φόρτισης ταχυφόρτισης.
Ακόμη χειρότερα, ένα πράγμα που πολύς κόσμος αγνοεί είναι πως την ίδια ώρα οι Κινέζοι κατασκευαστές καταλαμβάνουν σήμερα περίπου το 26-27% της ευρωπαϊκής αγοράς (βλ. Yutong 15% και BYD 11%), με τους ειδικούς του χώρου πάντως να υπενθυμίζουν πως χρειάστηκε μια δεκαετία προκειμένου η Κίνα να… εκτιναχτεί από το 4% στο 74% στα ηλεκτρικά λεωφορεία.
 

Τεράστια η ανάγκη να συνδυαστούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς: κυβερνήσεις, κατασκευαστές & επιχειρήσεις logistics

Συνοψίζοντας, οι κυβερνήσεις οφείλουν να επιδοτήσουν ολόκληρο το οικοσύστημα – όχι μόνο την αγορά οχημάτων, αλλά και τις αποθήκες, τη φόρτιση και τις τιμές της ενέργειας.
Κι όλα αυτά, τη στιγμή που κάθε πόλη κινείται στους δικούς της ρυθμούς και με τους δικούς της κανόνες (π.χ. σε επιδοτήσεις & σε διαθεσιμότητα ηλεκτρικής ενέργειας).
Η αξιοποίηση λύσεων όπως είναι π.χ. το βιοαέριο, ενόσω χτίζεται ο δρόμος προς την πλήρη ηλεκτροκίνηση, σίγουρα είναι μια λύση για την ενίσχυση της βιώσιμης κινητικότητας.
Αρκεί όμως; Ή μήπως οι κυβερνήσεις, οι κατασκευαστές και οι φορείς εκμετάλλευσης πρέπει να αναβαθμίσουν – πέρα από τα οχήματα και – τη συνεργασία τους.